همه آيات و اذكاري كه بر روي انگشتر پيامبران از حضرت نوح و سليمان گرفته تا حضرت محمد(ص) و همچنين ائمه اطهار(ع) نقش بسته بود، در اين گزارش آمده است.

استفاده از انگشتر در راست يكي از نشانه هاي مؤمنان بوده و اين رسم و عادت از زمان حضرت آدم(ع) تاكنون ادامه داشته است. در باب پنجم كتاب «مكارم الاخلاق» همه احاديث و رواياتي كه در خصوص نقوش حك شده بر روي نگين انگشتر پيامبران و امامان وجود داشته، به طور مفصل شرح داده شده است كه در ادامه آن را مي خوانيم:
امام صادق(ع) فرمود: نقش روي نگين پيامبر(ص) «محمد رسول الله» بود و نقش روي انگشتر امام علي(ع) «لله الملك» بود و نقش روي انگشتر امام باقر(ع) «العزة لله» بود.

صفوان گفت: انگشتر امام صادق(ع) را نزد ما آوردند كه نقش روي آن اين بود: «أَنْتَ ثِقَتِي فَاعْصِمْنِي مِنْ خَلْقِكَ» تو تكيه‌گاه من هستي پس از خَلقت مرا نگاه دار.

ابراهيم بن عبدالحميد مانند اين روايت را نقل نمود كه: انگشتر ابالحسن(ع) را نزد ما آوردند و روي آن نوشته بود: «حسبي لله» و در پايين نوشته آن، شكل گُل و در بالاي آن، شكل هلال بود.

امام صادق(ع) فرمود: امام علي(ع) انگشتري از نقره داشت كه روي آن نوشته بود: «نِعْمَ القَادِرُ اللهُ».

حسين بن خالد گفت كه به امام رضا(ع) عرضه داشتيم كه: به ما گفته‌اند كه نقش انگشتر پيامبر(ص) محمد رسول الله بود؟ ايشان فرمود: درست گفته‌اند. سپس گفت: آيا مي‌داني كه نقش انگشتر آدم(ع) چه بود؟ گفتم: خير! فرمود: نقش انگشتر آدم(ع) «لا اله الا الله، محمد رسول الله(ص)، علي ولي الله(ع)» بود.

سپس فرمود: خداي عز و جل به نوح(ع) وحي كرد كه زماني كه تو و همراهانت در كشتي قرار گرفتيد، هزار مرتبه لا اله الا الله بگو، سپس حاجتت را از من بخواه و هنگامي كه نوح(ع) در كشتي نشست و بادبان را برافراشت، باد به آن وزيد و هنگامي كه كشتي در تلاطم افتاد و او كشتي را از غرق شدن ايمن ندانست، گفت: مي‌ترسم كه قبل از هزار مرتبه گفتن لا اله الا الله كشتي غرق شود. پس دستور خداوند را به طور خلاصه و با زبان سرياني گفت: «هو هو هو يا باري اتقن» پس كشتي آرام شد و خدا آن را به سلامت رساند.

و نوح(ع) گفت: آن كلامي كه باعث شد كه من و همراهانم نجات يابيم، بايد كه آن را بر روي انگشترم منقش سازم تا از من جدا نگردد. حسين بن خالد گفت: به امام رضا(ع) گفتم: تفسير سخن نوح(ع) چيست؟ امام(ع) فرمود: اين سخن به زبان سرياني بود و تفسيرش به عربي اين مي‌شود: «هزار مرتبه لا اله الا الله، خدايا كارم را اصلاح كن».

همچنين امام(ع) فرمود: شش جمله، نقش انگشتر ابراهيم(ع) بود و آن‌ها را جبرئيل(ع) در زماني كه او را در منجنيق گذاشته بودند، براي او آورد و سپس به او گفت: اي ابراهيم(ع)! خداوند برايت سلام مي‌فرستد و به تو مي‌گويد: راحت باش كه ديگر مشكلي براي تو نيست، و به او دستور داد كه انگشتر به انگشت نمايد. پس خداوند آتش را براي او سرد و سلامت گردانيد، و آن شش جمله اين بود: «الا اله الا الله محمد رسول الله تَوَكَّلْتُ علي الله أَسْنَدْتُ ظَهْرِي إِلَي اللهِ فَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَي اللهِ لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ الا بِاللهِ»؛ و اين نقش انگشتر ابراهيم(ع) بود.

و نقش انگشتري حضرت سليمان(ع) اين بود: «سُبْحَانَ مَنْ أَلْجَمَ الْجِنَّ بِكَلِمَتِهِ» و نقش انگشتر موسي(ع) اين بود كه از تورات گرفته شده بود: «اصْبِرْ تُؤْجَرْ اصْدُقْ تَنْجُ» و نقش انگشتري حضرت عيسي(ع) دوجمله بود كه از انجيل گرفته شده بود: «طُوبَي لِعَبْد ذُكِرَ اللهُ مِنْ أَجلِهِ وَ الْوَيْلُ لِعَبْد نُسِيَ اللهُ مِن أَجلِهِ».

امام رضا(ع) فرمود: نقش روي انگشتر پيامبر(ص) «محمد رسول الله» بود و نقش انگشتر امام علي(ع) «لله الملك» و نقش انگشتر امام حسن(ع) «العزة الله» و نقش انگشتر امام حسين(ع) «ان الله بالغ أمره»، نقش انگشتر امام سجاد(ع) همانند نقش انگشتر پدر بزرگوارشان بود.

و همچنين نقش انگشتر امام باقر(ع) نيز همانند جدشان، امام حسين(ع) بود و نقش انگشتر امام صادق(ع) «الله وليي و عصمتي من خلقه» و نقش انگشتر امام كاظم(ع) «حسبي الله» و نقش انگشتر امام رضا(ع) «ما شاء الله لا قوة الا بالله».

حسين بن خالد گفت: امام(ع) دستش را به سمت من دراز كرد و فرمود: انگشتر من همانند انگشتر پدرم است و نقش انگشتر امام جواد(ع) «حسبي الله حافظي» و نقش انگشتر امام هادي(ع) «الله الملك» بود.

عبدالله بن سنان گفت: از امام صادق(ع) پرسيدم: آيا كراهت دارد كه انشان انگشتري كه اسم الله روي آن باشد در هنگام رفتن به بيت الخلاء و يا در حال جنب بودن به دست كند؟ ايشان فرمود: نقش انگشتر پيامبر(ص) «محمد رسول الله» و نقش انگشتري امام علي(ع) «لله الملك» و نقش انگشتري امام باقر(ع) «العزة لله» بود، انگشتر امام علي(ع) از آهن چيني، سفيد و صاف بود و بر روي آن جملات زير در هفت سطر نوشته شده بود، و در جنگ و در هنگام سختي‌ها به انگشت مي‌كرد: آماده ساخته ام براي هر هراسي «لا اله الله…» را و براي هر گرفتاري «لا حول و لا قوة الا بالله» را و براي هر مصيبت وارده اي «حسبي الله» را و براي هر گناه كوچك و بزرگي «استغفرالله…» را و براي هر همّ و غمي كه رو كند «ما شاء الله…» را و براي هر نعمت دوباره‌اي «الحمدالله».

اسماعيل بن موسي گفت: انگشتر جدم امام باقر(ع) همه آن از نقره بود و نقش روي آن «يا ثِقَتي قِنِي جَميعِ خَلْقِكَ» بود و در ارث رسيدن، به پدرم پنجاه دينار بيشتر از عبدالله بن جعفر رسيد و پدرم آن را خريد.

امام علي(ع) فرمود: كسي كه نقش انگشتر او اين باشد: «ما شاء الله لا قوة الا بالله استغفر الله» ثواب بزرگي براي اوست.

امام باقر(ع) فرمود: فردي كه نقش روي انگشتر او آيه اي از كتاب خداوند باشد، خدا او را مي آمرزد، و ديدم كه نقش انگشتر قاسم اين بود: «وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ» پروردگارت را بزرگ بشمار. (سوره مدثر، آيه 1)

“امام علی(ع) فرمود: کسی که نقش انگشتر او این باشد: «ما شاء الله لا قوة الا بالله استغفر الله» ثواب بزرگی برای اوست.”